De lege ruimte

Het is het begin van de herfstvakantie en pfoe wat ben ik daar blij mee. Eindelijk weer even echte rust. Toch betrapte ik mezelf dat ik gelijk weer zat te denken: “oh wat ga ik nu eigenlijk doen deze week”? Een onrustig gevoel, alsof mijn hoofd zei dat ik alle dagen per se iets nuttigs moet doen ‘nu ik de tijd heb’. Dat je altijd maar bezig moet zijn als je de kans hebt.
Ken je dat?

De lege ruimte. Voor mij voelt dat al een lange tijd als beide een vriend en vijand. Vroeger als kind en tiener had ik weinig keuze, dan had ik het soms dagen- of wekenlang rustig (naast de dagelijkse dingen dan) en, tsja, daar was ik aan gewend. Soms verveelde ik mij wel, maar die rust zorgde er wel voor dat ik goed kon opladen en ook heerlijk tijd op mijn manier kon besteden. Eigenlijk was het best wel fijn en goed dus. Bovendien bracht het dat ik dingen ging creëren. Nu weet ik dat ik deze lege ruimte ook echt nodig heb om creatief of actief vanuit mezelf met iets bezig te zijn. Dat ‘iets’ ontstaat uit ‘niets’.

Maar als je je in het beginstukje herkende zal je ook weten dat zoiets kan veranderen als je ouder wordt. Dat het kan omslaan in dat je hoofd je verteld dat “dit en dat nog moet gebeuren”. Dat je je zelfs soms ‘beter’ kan voelen nadat je van alles gedaan en gepresteerd hebt, terwijl je lichaam toch aangaf dat het de rust wel kon gebruiken. Identificatie met prestatie en bezig zijn: voor je het weet voel je je slecht als je even niks doet en ben je de onrust gewoon gaan vinden.
Laat jij de stem van je ‘pusher’ bepalen hoe je leeft? Of hoor je het aan en maak je bewust een ‘eigen’ keuze op dat moment?

De lege ruimte is een soort magisch iets dat voor velen bijna niet meer bestaat. In deze ruimte kun je dichter bij jezelf komen, gedachten laten zakken, om in het ‘nu’ te zijn en dan te voelen wat je nodig hebt. Dat is oh-zo nodig, eigenlijk voor iedereen. We zijn misschien zo gewend geraakt aan de drukte, input en activiteiten dat het moeilijk is geworden die ruimte te vinden, te nemen en te laten zijn, maar ik gun iedereen van harte om de rust te kunnen pakken wanneer je kan. En als je het niet meer kan, dan toch proberen manieren te gaan vinden om door de onrust heen te gaan voelen en weer te leren accepteren dat je ook gewoon mag zijn zonder dat je van alles doet.

Dat laatste, daar help ik mensen graag mee binnen mijn coaching. Wil jij leren weer te kunnen voelen wat je nodig hebt en daar dan ruimte voor kunnen maken? Kijk dan eens verder op mijn website of maak een afspraak voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek om er achter te komen wat coaching voor je kan betekenen!

Vriendelijke groet,
Petra